?

Log in

No account? Create an account

Папярэдні запіс | Наступны запіс

Станкевіч дазволіў

Пост зноў пра двукоссе. У апошнім (з даступных на «Камунікаце») нумары «Веды» (1954 год, № 04-06 (21-23)) ёсць прыклады ўжывання двукосся з тым жа рысункам, што і ў «Правілах беларускай арфаграфіі і пунктуацыі» (2008), гэта значыць так: «Прыклад “Яшчэ прыклад”».*

Абноўлена: Маецца на ўвазе, што ёсць прыклад ужывання «чужаслова» і такога, і гэтакага рысунка, але ў розных тэкстах. Прыкладаў ужывання іх разам я не знайшоў.

Наогул можна заўважыць, што Ян Станкевіч ужываў самыя розныя рысункі «чужаслова». У «Сьвятой Біблі», напрыклад, ужываюцца «чужасловы» з такімі рысункамі: „Чужаслоў ‚Чужаслоў у чужаслове’”. Відаць Сам не лічыў гэта пытанне прынцыповым.

Наогул пара «…»/“…” — досыць удалая. Калі браць «самы правільны» маскоўскі рысунак двукосся — „…“, то ў некаторых шрыфтах (Tahoma, Verdana) другі элемент двукосся выглядае няўдала:

„Tahoma“
„Verdana“

Беларуска-англійскі варыянт выглядае яўна лепш:

“Tahoma”
“Verdana”

У сувязі з гэтым пытанне. Я даўно быў у школе і ўжо не помню, як двукоссе ставіцца на пісьме. Здаецца, неяк так: „…”, га? Напомніце, калі ласка.

Comments

( 17 камэнтароў — Пракамэнтаваць )
azarkinm
27 Тра 2014 03:58 (UTC)
У школе ніжняе ваша двухкоссе трэба развярнуць люстэркава.
(Deleted comment)
filskeit
27 Тра 2014 05:50 (UTC)
Станкевіч ужываў англійскія двукоссі таму што жыў у Амерыцы.

Я звяртаю ўвагу чытачоў на тое, што ўжыванне пары «…»/“…”, прадпісанай «Правіламі беларускай арфаграфіі і пунктуацыі» (2008), магчыма, не супярэчыць вучэнню Самога.

Edited at 2014-05-27 05:52 (UTC)
(Deleted comment)
filskeit
27 Тра 2014 06:04 (UTC)
Ніякай уласна-беларускай культуры тыпаграфікі не існуе.

Адгэтуль выводжу для сябе правіла — пішы, як Станкевіч. Чаму не?

А значыць ён карыстаўся тымі двукоссямі, якія былі ў наяўнасці.

Не факт. «Сьвятая Бібля» выдадзена ў ЗША, але там выкарыстана не англійская, а «харвацкая» пара «чужасловаў».
(Deleted comment)
filskeit
27 Тра 2014 06:19 (UTC)
"Пішы як Станкевіч" — гэта які з варынятаў?

Раз ужыванне пары «…»/“…”, прадпісанай «Правіламі беларускай арфаграфіі і пунктуацыі» (2008), магчыма, не супярэчыць вучэнню Самога, то яе і трэба ўжываць.

Але, калі падумаць, «Сьвятая Бібля» (як пераклад) пазнейшая за «Веду»... Відаць, гэта значыць, што «харвацкай» пары «чужасловаў» трэба аддаць перавагу.
(Deleted comment)
filskeit
27 Тра 2014 10:01 (UTC)
А што такое Харватыя ўвогуле для Беларусі?

Гэта ўмоўны тэрмін.
Гл. тут: http://en.wikipedia.org/wiki/International_variation_in_quotation_marks
anibyl
27 Тра 2014 06:17 (UTC)
У нас у школе (прыкладна 1998–2008) было так: спачатку паўсюль пісалі „“, а потым прайшла нейкая інфа, што, маўляў, цяпер так “” правільна.

Edited at 2014-05-27 06:18 (UTC)
filskeit
27 Тра 2014 10:23 (UTC)
Сапраўды? Другая частка двукосся пісалася знізу ўверх? Нешта я не помню такога.
anibyl
27 Тра 2014 18:46 (UTC)
Не магу Вам сказаць пэўна, бо заўсёды карыстаўся на пісьме «палкамі» (" такімі).
galinaeditor
27 Тра 2014 09:02 (UTC)
<Калі браць «самы правільны» маскоўскі рысунак двукосся — „…“>
Скуль вы гэта ўзялі? «самы правільны» маскоўскі рысунак двукосся - гэта ня "лапкі", а "елачкі" - маскалі звычайна называюць іх шевронами. Прычым тычыцца гэта двукосьсяў першага ўзроўню, а двукосьсі другога ўзроўню - так званыя лапкі. Як і ў нас, дарэчы.
filskeit
27 Тра 2014 10:06 (UTC)
Прычым тычыцца гэта двукосьсяў першага ўзроўню, а двукосьсі другога ўзроўню - так званыя лапкі. Як і ў нас, дарэчы.

Ну, я меў на ўвазе гэтае «другога ўзроўню» двукоссе. У тых даведніках, што маю, камбінацыя «…»/„…“ для маскоўскай мовы лічыцца найбольш правільнай.
galinaeditor
27 Тра 2014 11:33 (UTC)
Тады слушна. Але варта патлумачыць (мо хто ня ведае), што насамрэч камбінацыя «…»/„…“ выглядае не зусім так, а "лапкі" ўкладаюцца ў "елачкі": «…„…“...».
Ці лепш прывяду кавалачак правіла з кнігі:
двукосьсі

Edited at 2014-05-27 11:33 (UTC)
(Deleted comment)
galinaeditor
27 Тра 2014 16:30 (UTC)
Сьмешна - дык сьмейцеся, ніхто не забароніць :) Але мушу ўдакладніць, што, па-першае, вы таксама ня ведаеце розьніцы - паміж знакам "мінус" і дэфісам. А па-другое, кніжкай я гучна назвала мэтадычку, так што ня варта чакаць ад яе дасканаласьці. Як ня варта чакаць дасканаласьці ў камэнтарох: я, напрыклад, таксама не набіраю ў камэнтарох працяжнікі, бо гэта марнуе мой каштоўны час. Alt+0151 (—) - гэта для сур'ёзных тэкстаў, а не для камэнтароў і мэтадычак. І калі чалавек набірае тэкст у ноўце або на Макінтошы, або карыстаецца Лінуксам ці Андроідам, дык ён увогуле не зьвяртае ўвагі на такую драбязу.

І, дарэчы, вы памыляецеся наконт двукроп'я замест працяжніка. Двукроп'е ў гэтым выпадку - памылка. Там няма абагульняльнага слова перад пералічэньнем аднародных членаў (аднародных членаў таксама няма) і няма складанага сузалежнага сказа, у якім апошняя частка тлумачыць папярэднюю частку, - дык зь якой нагоды там ставіць двукроп'е?

Edited at 2014-05-27 16:52 (UTC)
l10n_be
27 Тра 2014 17:21 (UTC)
Калі чалавек карыстаецца «Лінуксам», то яму ня цяжка набіраць ані працяжнік (—), ані правільныя двуклсьсі («»), ані што яму прыйдзе ў галаву (x, ґ, Ґ, ʼ, …).
galinaeditor
27 Тра 2014 17:37 (UTC)
А дзе набіраць цяжка? Па-мойму, нідзе ня цяжка. Даўжэй аднаго дотыку для набору пэўнага знака - гэта ня цяжка, гэта проста даўжэй і адцягвае ўвагу.
(Deleted comment)
galinaeditor
27 Тра 2014 17:57 (UTC)
Дрэнна памятаеце, забыліся пра асобныя акалічнасьці: напісанае тычыцца толькі сузалежных сказаў, а ня ўсіх выпадкаў. У прыведзеным мною тэксьце частка пасьля дэфіса ня ёсьць тлумачальным сказам.

Ну, калі для вас націскаць адразу тры клявішы для аднаго знака - гэта не праблема, дык радуйцеся. А я гэтага пазьбягаю.
(Deleted comment)
galinaeditor
27 Тра 2014 21:54 (UTC)
Скажыце, "угловые кавычки в качестве внешних, внутри которых ставятся лапки" - гэта сказ? Не, гэта толькі частка сказа, звычайнае ўдакладненьне, а ўдакладненьне адасабляецца або коскамі (коскамі звычайна адасабляюцца акалічнасьці і азначэньні), або працяжнікамі (працяжнікамі звычайна адасабляюцца прыдаткі і недапасаваныя азначэньні, выражаныя інфінітывам).
Раю перачытаць правілы адасабленьня членаў сказа. Правілы не мае! ("Дык дзе тут супярэчнасць з вашым правілам?") Ці мо вы прынялі частку "угловые кавычки в качестве внешних, внутри которых ставятся лапки" за аднародныя члены сказа? Дык тут няма аднародных членаў і няма абагульняльнага слова перад імі.

Прыклады:
Але вось ужо на высеках выраслі першыя прыземістыя курныя хаты — з глінянай падлогай, чаротавай страхой. (Я. Пархута)
Паветра стала цёплым і лагодным, а над далечамі балот і палёў звісла сінеча-смуга – адзнака цяпла і адлігі. (Я. Колас)
Мяне кліча ў госці друг мой лепшы — Шэры дрозд, цудоўнейшы спявак. (П. Панчанка)
Можа, таму і памірае ад настальгіі – самай чорнай і самай светлай хваробы – чалавек, які пры жывой Радзіме топча чужыя травы... (Я. Сіпакоў)

vital_stan
04 Чэр 2014 14:41 (UTC)
У сувязі з гэтым пытанне. Я даўно быў у школе і ўжо не помню, як двукоссе ставіцца на пісьме. Здаецца, неяк так: „…”, га? Напомніце, калі ласка.

Мая, так сказаць, маторная памяць, выдае менавіта гэты рысунак. Дзеля дакладнасці скажу, шо спачатку вучыўся пісьму на расейскай мове, але пазней пры выкладанні беларускай пісаць двукоссе па-іншаму не прадпісвалі.
( 17 камэнтароў — Пракамэнтаваць )